(Џоан Оуст: „Вавилон“, „Мисла“, Скопје, ,1992)

Проучувањето и запознавањето на древниот свет го потврдува континуитетот на човековото постоење. Едновремено, исчезнатите светови и народи, нивните траги, остатоците од нивните живеалишта, го откриваат и дисконтинуитетот на светот што го создава Човекот, на времето што тој го освојува и на непостојаноста на животот. Напишани се бројни студии за старите народи- археолошки, антрополошки, социолошки, одгатнати се многу тајни, пронајдени се многу одговори на многу прашања.

(Мирча Елијаде: „Аспекти на митот“, библиотека „Идеи“, Култура, Скопје 1992)

Ова е книга што ја збогатува нашата севидност не само со својата инструктивност и аналитичност, туку и со општиот пристап и презентацијата на темата која ја обработува. Значи, кога станува збор за ова знаменито и мошне значајно дело на Елијаде, на македонски приопштено од француски од Елена Никодиновска, тоа е тема колку блиска до нас, позната, толку во многу аспекти се уште недоволно проучена, дури загадочна.

(Калил Џибран: „Пророкот“, Култура, Скопје, 1993)

Едно многу интересно и значајно дело од светската литература има објавено издавачот „Култура“ од Скопје, во рамките на својата библиотека „Светови“: „Пророкот“ од Калил Џибран, либански поет, филозоф и сликар. Едно од најпопуларните, најчитаните дела во нашево време.

(Б.Д.Бенедикт: „Паралелен свет- фантазија или стварност“)

Верувате ли во постоењето на паралелен свет? Сметате ли дека тој постои? Дека освен нашиов, материјален, рационален, постои и друг „од онаа страна на животот“? Недофатлив за науката, непојмлив за логиката? Духовен?

Можно ли е тоа да биде обична, книжевна фикција, „воообичаена“ содржина на дело со научно- популарна содржина?