Си бил еден чоек многу работен, арно ама две наедно не можел да клаит. Стребро ќе вател, камен ќе му се сторело. Најмачна и најтешка работа ваќал, само и само да спечалит некоја пуста пара за да се рани со леб, да кој глеал да артириса за старос. Ако не го поткрепуале пријатели со по некоја пара, одамна беше умрен од глади. По набрго му се молел на Бога за да му ја блаосоит работата.
Една жена си имала девет девојчиња изродени и на десетте пак останала тешка. Мажот је бил овчар и се зготвил да одит со овците на к`шла за да зимуа.
Бидејќи јарето* му го изнашло на деда Ноја грозјето, беше собрал Нојо еден цел кош сопрво и откога се изназобал арно, зел та го истискал, тоа што му останало, во една голема црпка и си напраил шира.
Светците се наредиле на служба: