Отсекогаш не имало, не има и секогаш ќе не има вакви, онакви, такви и секакви. Секое и секакво време ни носи некакво бреме, рекол некогаш некој што го бидувало за изразување во рима и по малку филозофирање. Разликата помеѓу едното, другото, третото е само во тежината и снагата- силата да се носи, да се доноси до целта.

Не може со сигурност да се каже кога точно започнало производството на пиво.

Најстарите докази за пиварство се од пред 6.000 години, а им се припишуваат на старите Сумерци, народ кој живеел на просторот помеѓу Еуфрат и Тигар, на југот на Месопотамија. Сумерците ферментациските процеси ги откриле сосема случајно. Никој денес не знае како тоа точно се случило, но можното сценарио би било дека некој фрлил парче леб кое потоа се смекнало, по кусо време ферментирало и се претворило во токсична мувлосана маса.

Свеста е севкупност на доживувања (психички процеси) во поединецот (индивидуална свест) или социјалната заедница (колективна свест).

Совеста е субјективна свест за доброто и лошото, внатрешна реакција на поединецот, на сопственото морално однесување и претежно на чувствата, темелено вреднување на сопствената личност и сопствените морални постапки.

Поразително е кога речиси секој прашан, особено од младата популација (секоја чест на ретките исклучоци): која му е најголемата цел од животот, одговара: „Да станам богат“.

Ваквиот одговор може да се елаборира односно анализира од од најразлични агли и аспекти, но во овој контекст само ќе посочиме на проблематичноста на богатството (што е тоа; кој како го разбира) и на неговиот „третман“ од страна на социолозите и психолозите.

Проблематичноста произлегува пред се од достасаните стандарди во животот, та „богатството“ е се она што е над нив, што ги надминува. Колку поголем стандард, толку поголемо богатство? Не, туку тоа- богатството станува се повеќе „стандардно“, што ќе рече и (по)лесно достижно. Притоа, мора да се има предвид споредбениот „фактор“, без кој не може точно и прецизно да се дефинира ниту стандардот, ниту богатството.