Еден чоек многу лошотии праеше, ама много скришно и се препрааше за светец пред луѓето. Ѓаолот за да го изваит на мегдан да го видат луѓето за поздраво да ет за во вечната мака, еве како го напраи полош за да биди.

Си патуал чоекот од градот свој за во едно село и беше го ватил еден многу силен дож настред пат. Ѓаолот беше му се преставил, ич ненатопен од дож, на лице чоечко. Го гледат чоекот ѓаолатаго и се чудит оти да не му се наврнати алиштата, бидејќи и тој пред него одеше во силнио дож.

Еден чоек си имал една вреќа блаослоена. За се што сакал да му влезит во неа, ќе речел:

-Ај нека влезит ова во вреќава!

И ќе си влезело.

Го пратил Господ ангелот за да му земат душата на еден чоек. Едно влегол в куќи, 'и видел пет дечиња дробни околу татка си наредени сите и в очи му се пулиле и плакале. Сите пет биле лични како некои ангелчиња. Од голема сиромаштија сите биле голи и боси, така и мајка му била во искинати алишта.

Сопрво чоекот кога ватил да ора земњата, Господ помина покрај него престорен на старец и застанал да му се пули, како да се чуди на орањето.