Цел живот се учи за животот да се научи; колку од него вреди за паметење, а колку да им се препушти на заборавот и минливоста.

Кој не знае, треба да дознае. Кој знае, други треба да му го дознаат знаењето.

Моќта на знаењето е секогаш мерлива и споредлива.  Човек никогаш не знае колку што треба и може да знае. 

Македонски народни пословици:

-Чоек се учи со збор, а мечка со стап;
-Шапката му ет арна, ама глаата му ет празна;
-Учи се од млад, за кога ќе остареиш да не ти бидит жал;
-Учи лудо, да е полудо; учи мирно, да е помирно;
-Учението е четири очи;
-Ум со пари не се купуат, ами со мака по наука;
-Умниот е јунак, а не силниот;
-Умно учи, да биди поумно;
-Ти кај што одиш, јас отаде идам;
-Тешко на умните меѓу будалите;
-С учен до праг- с умен до век;
-Со инка ум не се турат;
-Со збор се е полесно;
-Секакви пилци секако појат;
-Саде Господ знаит што има на сио век;
-Прво мисли, после прај;
-Пилците се познаваат по пеењето, а луѓето по зборуањето;
-Не сум с'нце, та секого да огреам;
-Неписменио е слеп при очи;
-На старост раван не се учи;
-Колку знае стопано, (толку и) сето село знае;
-Кој нема ума, нема ни дума;
-Кој многу зн'јт, многу тргат;
-Кој знае, признава и на лажица; кој не знае, не признава и на паница;
-Кој знае ногу, ногу се лаже;
-Кој знае книга, има четири очи;
-Кога не те прашаат, не треба да кажуаш;
-Каков му ет умот, таков му е домот;
-Зн'ењето е најголемо богатство;
-За ошто му е глава, кога е празна;
-Да знајш не е марифет, марифет е да умејш;
-Во сред слепи и ќорав е цар;
-Више вреди човек да е умовит отколку имовит;
-Арно е се да знаиш, ама не требит се да праиш;
-Ако слепец слепца водит, двајцата в ендек ќе паднаt.

Пословици од народите на светот: