Boris Reitschuster: Путин- Каде ја води Русија: На прашање на новинар на германскиот Stern: Нашиот поранешен канцелар, Gerhard Schroeder, верува дека Вие сте вистински демократ, Путин одговара: Тоа е вистина, но има нешто навистина жално во врска со тоа. Јас сум денес единствениот вистински демократ на светот. Погледајте гo Гвантанамо, погледајте го тепањето на демонстрантите низ западна Европа, па ќе ви биде јасно за што зборувам. Откако умре Gandhi, човек веќе нема со кого чесно да си поприкаже...

Мајкл Манделбаум, еден од водечките авторитети во областа на меѓународните односи, не и не непознат на нашата (српската, заб.ред.) читателска публика. Неговата книга "Идеите што го освоија светот" е преведена на српски јазик во 2004-та година.

Модерната демократија настанала поради развојот на теоријата која е градена со векови, кога се работеше за ставање на модерното општество наспроти племенското општество на стариот свет. На сето тоа му кумуваше антиката. Наспроти модерната демократија, античката не настанала како модерната со помош на теории, значи со помош на теоретско-филозофски систем, туку израснала од политичката практика.

Бидејќи античката демократија е форма на уредување на полисот, таа може да се посматра и да се разбере само од перспектива на процес на основање на полисот. Подемот, зацврстувањето и распадот на полисот со самото тоа во многу голема мера влијаеле на развојот на демократијата.

Колевка на демократијата е Атина. Пред околу 2.500 години таму полека е создаден уставен поредок кој стана идол на сите демократски Устави.

Зборот "политика" доаѓа од зборот polis (држава), со што најнапред се мисли на заедница на граѓани, а потоа на државна територија на која се наоѓа заедницата на граѓани. Во архајското кралство кралскиот замок е јадро на градот околу кое е групирано се останато што спаѓа во односниот град. Наспроти тоа, во средиштето на полисот е agora, плоштад како собиралиште на граѓаните. Политичкото одлучување преминува од кралот на собранието; заклучоците се донесуваат јавно; тие мораат да се оправдаат пред граѓаните и е потребен глас ЗА од нив за некој заклучок да се усвои. Со тоа почнува процесот на рационализација на политичките одлуки:

"Системот на полисот почива, пред се, на необичната предност на од власта изговорениот збор наспроти сите останати инструменти на моќ. Таа станува политичко средство par excellence,клучен авторитет на државата, орудие на заповедништвото и власт над другите... Зборот, за кој овде станува збор, не е веќе збор на ритуалот, точната формула, туку е тоа збор на контроверзна дебата, дискусија и аргументација. Потребна е публика, на која на крајот и се обраќа како на судија и која конечно, со кревање на раката, решава помеѓу партиите кои настапиле пред неа; оваа чисто човечка пресуда ги одмерува способностите на партиите некого да убедат во нешто и му ја доделува победата на еден говорник над неговиот противник.